Deze spiegel dateert uit de jaren 1950 en is een karakteristiek voorbeeld van Frans naoorlogs interieurdesign. Het stuk heeft een geëboniseerde lijst een afwerking waarbij hout donker wordt gekleurd om het uiterlijk van ebbenhout te benaderen. Dit gaf spiegels uit die periode een elegante, ingetogen uitstraling die goed paste bij zowel klassieke als modernere interieurs.

Het spiegelvlak is uitgevoerd in kwikglas (ook wel mercury glass genoemd), een techniek die vooral vóór en rond het midden van de 20e eeuw werd toegepast. In plaats van de moderne zilvercoating werd een mengsel met kwik gebruikt, wat resulteert in een subtiele veroudering, lichte waas en soms karakteristieke vlekvorming. Deze natuurlijke patina wordt vandaag de dag zeer gewaardeerd en draagt bij aan de authenticiteit van het object.

De herkomst uit een Parijse bistro wijst op intensief gebruik in een publieke ruimte, waar spiegels vaak werden ingezet om licht te weerkaatsen en de ruimte optisch te vergroten. Dergelijke spiegels waren niet alleen functioneel, maar ook een belangrijk decoratief element in cafés en bistro’s in Parijs.

Op basis van formaat, proporties en stijl is het aannemelijk dat het hier gaat om een haardspiegel (trumeau- of schouwspiegel). Dit type spiegel werd traditioneel boven de haard geplaatst en kenmerkt zich door een rechthoekige vorm, vaak met een sobere maar krachtige omlijsting. In bistro’s werd dit model regelmatig hergebruikt als wandspiegel, los van een haard, wat ook bij dit exemplaar het geval kan zijn geweest.

Samengevat betreft het een authentieke Franse spiegel uit de jaren 1950, met een geëboniseerde houten lijst en origineel kwikglas, afkomstig uit een Parijse bistro en vermoedelijk oorspronkelijk ontworpen als haardspiegel. Een decoratief en historisch object met duidelijke gebruikssporen die bijdragen aan zijn charme en waarde.